Elke dag een schepje mindfulness in een theelepeltje?

Als ik teken, schrijf of muziek maak, voel ik me als een vis in het water. Ik word er blij van.

Het #365dagen project doet me goed. Elke dag iets bewust doen: Mindfulness. En wat je aandacht geeft groeit. Letterlijk en figuurlijk. Zo heb ik nu al 30 theelepeltjes getekend. Want dat is mijn project: elke dag een schepje. Het is geen dagtaak. Ik teken in pauzes van mijn werk dat ook voor een groot deel uit tekenen, schilderen en schrijven bestaat. En daarvan krijg ik weer energie. 

kleurenbadje

Omdat ik in een kleine vorm teken, blijft het overzichtelijk. Wel merkte ik dat ik ook buiten het lepeltje wilde tekenen. Het is leuk in de vorm, in vorm komen, maar mijn fantasie wil graag de vrije ruimte hebben. Zoals de vissen het water nodig hebben.

Naast de fantasierijke lepeltjes ben ik nu ook foto's uit de natuur aan het natekenen met aquarelpotloden. Bloemen, landschappen en dieren. Ik vind het heel leuk om naast de fantasie van de lepeltjes ook iets 'echt' te tekenen. 

 

Dagelijks zet ik mijn tekeningen op Facebook

Mijn lepeltjes staan op de site #365dagenproject Daar schrijf ik elke dag een stukje. Dat is de reden dat ik niet veel Blogs schrijf. En veel letters verdwijnen in mijn boekje:
'Kleurenderwijsjes - tekenen maakt blij'. Het wordt op 5 april uitgegeven. En ook dat maakt me blij. 

Vandaag is blauw

Blauwe maandag

Als ik maandag een kleur moet geven, denk ik altijd ‘blauw’. Dat komt door de uitdrukking ‘een blauwe maandag’. Als je iets een korte tijd hebt gedaan, wordt wel gezegd dat je het ‘een blauwe maandag’ hebt volgehouden’.

Waar komt die uitdrukking eigenlijk vandaan?

Via internet vind ik allerlei verklaringen. De leukste vind ik die over wol verven en laten drogen op maandag. Vroeger werd wol geverfd door het eerst met een gele vloeistof te besprenkelen. Vervolgens werd de wol in menselijke urine gedoopt. Daarna werd het opgehangen om te drogen. Door zuurstof in de lucht kreeg de wol een blauwe kleur.

Dit gebeurde vroeger altijd op maandag. Vandaar: blauwe maandag!

Men zei me te twitteren en ik twitterde, men zei..

Men zei me dat ik moest Twitteren, dat was goed voor me. En voor mijn bedrijf. Ik moest mezelf vooral laten horen en zien. het duurde lang, maar ik begon. En ik stopte. Ik stopte heel resoluut en verwijderde mijn Twitteraccount. Daarna begon ik opnieuw. En ik vind Twitter leuk! Inmiddels heb ik leuke contacten via Twitter. 

Men zei me dat ik moest bloggen. Dat nooit, dacht ik. Ik begon, en stopte, en startte opnieuw. Ja, de blogs van toen zijn helemaal verdwenen. Ik had ze niet eens opgeslagen! Ik vind bloggen nu heel leuk!

Men zei me met Facebook te starten. Vooral ook met een Bedrijfspagina. 
O nee, weer meer internet gedoe. Ik ben er gewoon niet handig mee en..het werkt verslavend, dan ga ik iedere keer kijken of er berichten binnenkomen.
Ik ben begonnen. Gisteren. Eerst maar eens met een persoonlijke pagina gestart. En ik vind het leuk. Ik heb al 14 vrienden :)

Ooit zei ik tegen mezelf dat ik met een #365dagenproject zou willen meedoen. Of toch maar niet? Verplichting? Ik ben begonnen. En ik vind het nu 'al' (of 'nog' ?) leuk. 365dagenproject 

Men zegt me dat ik met Pinterest  moet starten. Dat ga ik doen. Ooit.

Dag #2

Vanochtend had ik voor het eerst 'Open Tekenatelier'. Na mijn blog over het #365dagenproject en voorbeelden van #elkedageenschepje kreeg ik de eerste enthousiaste tekenaar op bezoek. De rest spreekt voor zich. Tekenplezier met theelepeltjes! Zo simpel kan het leven zijn.

 Zo leuk om creatieve ideeën door te geven. Attie doet ook mee: 

Elke dag een schepje #365

Elke dag hetzelfde..of juist elke dag iets anders. Het lijkt me leuk om zo'n project te beginnen met een thema. De laatste tijd tekende ik veel in vormen, omdat ik daar behoefte aan had: duidelijkheid en grenzen. Begrenzing. Binnen de vorm en buiten de vorm. Eigen ruimte. Afgebakend in de tijd. 

Creatief omgaan met één thema. Afgepast in vorm en tijd. Ja, zelfs over het tijdstip van tekenen heb ik nagedacht: 's ochtends.  Tijdsduur: maximaal een half uur. Want één theelepeltje groot kan een miniatuur kunstwerk worden waar ik uren aan zou werken. 

Zo'n simpele oefening is goed voor mij. Om goed in vorm te komen voor de rest van de dag. En een beetje zelfdiscipline. Ik ben benieuwd of ik het op dag 100 ook nog leuk vind. Of misschien denk ik op de negende dag al: waar ben ik aan begonnen? 

Een goed begin...ja, vanochtend (niet al te vroeg) ben ik echt begonnen. 

dag #2

Een schepje blauw, omdat ik een rustige dag nodig heb.

dag #1

Kom in vorm!

Niet zo in vorm vandaag? Kom in vorm!

Hoe doe je dat: in vorm komen? Iedereen zal zo zijn eigen manier hebben. Hardlopen is voor een groot aantal mensen dé methode. Voor veel mensen is dat niet haalbaar vanwege fysieke beperkingen. Er zijn gelukkig veel andere manieren om in vorm te komen.  Zo hoorde ik gisteren van de methode van Julia Cameron: elke ochtend beginnen met drie pagina’s schrijven. Dat spreekt mij aan, omdat ik van schrijven houd. Daarnaast heb ik een groot ‘kleurenpalet’ om uit te kiezen als ik beter in vorm wil komen: zingen, muziek maken, wandelen, fietsen, mooie teksten lezen, tekenen, schilderen en kleuren zoeken in de natuur.

Vorm tekenen is een leuke, eenvoudige manier van tekenen. Heb je geen idee wat je zult tekenen? Je koffiekopje, een schoteltje, een lepeltje, je smartphone, een pen..alles heeft een vorm. Trek die vorm om. Bijvoorbeeld een lepeltje.

En nu? Je kunt met allerlei lijnen, stippen en vormen de inhoud vullen. Of het lepeltje inkleuren. Zie je in deze vorm een andere vorm? Draai het lepeltje eens om, dan zie je weer wat anders. Ik heb inmiddels een aantal vormen gevuld. En dat bracht me op het idee om elke dag een lepeltje te tekenen of te kleuren. Elke dag even in vorm komen. Als een medicijn of voedingssupplement: dagelijks een lepeltje. Teken je mee?

                            

Labyrint als levensweg.

Hoe loopt jouw weg? Durf je te vertrouwen op de weg die je gaat?

Labyrinten gaan over overgave en vertrouwen. Hoe je het ook wendt of keert, dit is JOUW ene levensweg.

Ken je dat? Je moet iets kiezen en je weet niet wat het beste is. Je twijfelt. Vaak is het niet zo erg, maar soms moet je een belangrijke keuze maken. En wat is wijsheid?

En als je dan eindelijk hebt gekozen, twijfel je daarna nog of het wel de juiste beslissing was…twijfelen..

Ik ben een twijfelaar. Dat is lastig. Voor mezelf en voor anderen. Gelukkig leer ik door mijn ervaringen, en inmiddels weet ik: ik heb nooit een verkeerde beslissing genomen. Want alle keuzes hebben ergens toe geleid. Misschien liep ik soms onhandig ver weg om ergens te komen, maar uiteindelijk kwam ik waar ik wilde.

Het is de weg van het labyrint. Via omwegen naar links of naar rechts, volg je toch je doel naar het midden. Labyrinten tekenen is daarom ook bijzonder, omdat je letterlijk voor je ziet hoe die weg loopt. Dat kan op de klassieke manier hierboven, of in allerlei fantasie-labyrinten. Maak er een tekenfeestje van: de weg naar je doel.

steentjeslabyrint

 

de weg van het hart